امروز : 04 آذر 1396


اختصاصی/ پل‌های فراز شده بر گذرگاه‌های شهری، این روزها بیش از آن که نماد ارتباط و رسیدن باشد؛ نقطه پایانِ هراسِ جان‌های به لب رسیده ‌است.

اختصاصی/پایگاه تحلیلی «کاسیت خبر» kassitkhabar.ir:
افسر موموندی

به گزارش کاسیت خبر، کشته شدن به مرگ‌هایی تماشایی، نه تنها با خودفروفکنی از پل‌ها‌، که از بلندای برج‌ها و بناهای دیگر نیز انتشاری دلهره‌آور دارد.

فروافتادن از ارتفاع هولناک سازه‌های بلند، مرگ‌های خودخواسته‌ را تماشایی و لحظه‌های کشدار نابود شدن را با ضربه‌هایی محکم بر اندیشه و وجدان همگانی ثبت می‌کند. این گونه خود را کشتن، گونه‌ای مردن‌ با تمنا و میل آشکار به زنده‌بودگی و یا زنده ماندن در خواطر انسانی است.
خودفروفکنی دو دختر نوجوان از پلی در اصفهان و انتشار تصویر شادخواری‌هایشان در لحظاتی پیش از خودکشی، چنان پرسش ‌برانگیز و افسوس‌زده است که مردم را در بهت این پرستش زندگی در آستانه مرگی خودخواسته فرو‌ بگذارد. مزمن شدن این تلخکامی در حالی است که مدیران جامعه برای اقناع افکار عمومی نیز جز بهانه و کابوس دروغین نهنگ آبی، پاسخ و هشداری بیان نکرده‌اند.
هنوز کسی نمی‌تواند بدرستی پاسخ دهد که مرگ در ذهن دو دختربچه‌ مدرسه‌ای چطور این همه دسترس‌پذیر بوده است، مثل خود زندگی؟!
چطور این کودکان به سادگی توانستند از تمسخر خودشان و ما و زندگی و عشق، تصویربرداری کنند و بروند آن بالا و در روشن‌ترین ساعت روز تا خود مرگ سقوط کنند؟
آیا در سپهر اندیشه این دخترکان بظاهر شاد که گاه از بر زبان آوردن واژگان رکیک هم پرهیز نداشتند؛ مرگ همانقدر مسخره است که زندگی را بتوان با آن به بازی گرفت؟
آیا آنقدر آسان می‌توان به جستجوی مرگ رفت و آن سوی مرگ نشست و درد نبودن را در زندگی ماندگانِ روی زمین تماشا کرد؟
این گونه رویارویی با تصویرسازی‌های خود و دیگری از بودن و نبودن آیا تمسخر مرگ است یا زندگی؟
آیا این خودکشی‌ها، گریختن از سختیِ بودن است به آسانیِ نابودگی، و نشان از تقدس بی‌پایان مرگ در جهان ذهنی انسان ایرانی و بزرگنمایی بی‌ارزشی زندگی دارد؟
به نظر می‌رسد نظام آموزشی ما باید به فکر فراهم آوردن پاسخ‌های مناسبی باشد که چرا ادبیات دختربچه‌های مدرسه‌ای این همه عامیانه و نازیباست و آیا این نازیبایی واژگان از انگاره آنها درباره زندگی برنیامده است؟
مگر در مدرسه چه آموزش می‌دهیم؟
محاکمه نهنگ آبی و فضای مجازی و خانواده کافی است؛ چرا که آموزش خانواده هم بخشی مغفول مانده از رسالت نظام آموزشی کشور است!
 آیا هنگام آن نیست که آخرت‌گرایی را نه به معنی تقدیس مرگ که چونان امید و دلبستگی برای اشتیاق به زندگی برای کودکانمان معنا کنیم؟
این اصلاح انگاره‌ها از آن رو مهم است که  زندگی انسان ایرانی در دهه‌های اخیر به دلیل جنگ و ... بی‌اندازه در هاله قدسی مرگ پیچیده شد؛ چنان که زیبایی زیستن را باور نکند و با هر نومیدی به سوی مرگ برود.
مهارت زیبا زیستن و زیبا پنداشتن زندگی در بستری از نابسامانی‌ها برای کودکان ما در سطوح و طبقات مختلف جامعه؛ مهارتی فراموش شده است. اگر مهارت زنده بودن و زندگانی را به کودکان و نوجوانانی که سرشار از هوشیاری‌اند، نیاموخته‌ایم به دنبال نهنگ آبی در اقیانوس این همه نومیدی نباید گشت، چرا که مرگ مهارت نمی‌خواهد؛ کافی است از پله‌های پلی در وسط شهر بالا رفته باشی و چشم‌هایی دچار حیرانی هم تماشایت کرده باشند!

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

پیش بینی وضعیت هوا

SP_WEATHER_BREEZY

8°درجه

تهران

SP_WEATHER_BREEZY
رطوبت: ۲۲%
باد: غرب و ۴۰.۲۳ کیلومتر در ساعت
یکشنبه ۱°درجه / ۱۰°درجه اکثرا ابری
دوشنبه ۳°درجه / ۱۲°درجه تا قسمتی ابری
سه شنبه ۳°درجه / ۱۴°درجه آفتابی
چهارشنبه ۳°درجه / ۱۵°درجه آفتابی

بالا